فواید پونه برای بدن

فواید پونه بسیار زیاد است که از آنها می توان به درمان رفلاکس و سوزش معده و درمان کننده سرماخوردگی اشاره کرد. در این مقاله درباره فواید پونه با شما سخت می گوییم.

پونه و فواید پونه

فواید پونه برای سلامتی

پونه چندین نوع دارد: پونه کنار آبى، پونه کوهى که بلندیش به بلندى زوفا و برگش به برگ زوفا شبیه است. پونه‏اى که آن را (غلیجن) گویند، پونه شاک که همچون سایر انواع پونه تند است و تأثیر شربت آن چون شربت آویشم است. پونه گوهرى است لطیف، پونه کوهى از پونه جویبارى قوى‏ تر است. خاصیت: از تندى و تلخى که پونه دارد بسیار نرم‏کننده است و بویژه پونه کوهى در نرمش دادن مؤثرتر از جویبارى است. خون را به سوى پوست مى‏کشد. قرحه ‏آور است. پونه را تنها خورند عرق‏ ریز است و بسیار گرمى‏ بخش. مواد را از ژرفاى تن جذب مى ‏کند. تکه‏ کننده و خشکاننده و گرم‏ کننده است.

فواید پونه برای مصارف آرایشی :
پونه و بویژه پونه سبز را با شرابى بپزند و بر پوست نهند لکه‏ هاى سیاه و لکه‏ هاى خونى که در زیر پلکها پیدا مى ‏شود از بین مى‏روند.

فواید پونه برای مفاصل:
آب‏پزش را بخورند؟ کوفتگى ماهیچه و پیرامونهاى ماهیچه را برطرف کند. ضماد پونه که پوست را مى ‏سوزاند داروى عرق النسا است.
ضماد پونه مزاج اندام را تغییر دهد. جاذبى است که از ژرفا جذب مى ‏کند. پونه را بخورند و به دنبالش آب پنیر سرکشند؟ و چندین روز پى‏درپى تکرار کنند در علاج پاغر و واریس مفید است. پونه ‏اى که (غلیجن) نام دارد گویند خوردنش داروى ترنجیدگى و مالیدنش بر پوست که خون را بسوى پوست مى‏ کشد علاج نقرس است.

فواید پونه برای زخم و قرحه:
چون پونه هم تحلیل‏ برنده هم تکه‏ کننده و نرمى‏ بخش است خوردنش در علاج جذام مفید است.

فواید پونه برای سر:
افشره ‏اش کرم گوش را از بین مى ‏برد. سردرد آورد. پونه کوهى داروى زخم دهان است و ریختنى ‏ها را از سوراخ بینى بیرون سازد. سوخته غلیجن لثه را استوار سازد.

نفس‏کش: آب‏پز پونه علاج بلندنفسى (انتصاب النفس) است. پونه تنها و بویژه اگر با انجیر خورند سینه را از خلطهاى غلیظ و لزج پاک مى ‏نماید. درمان درد دنده است. و کوهى از جویبارى در این‏باره مؤثرتر و غلیجن همه این کارها را مى‏ کند. سرکه را بر پونه پاشند یا پونه ‏اى که تازه در سرکه ریخته‏ اند به بینى غش کرده نزدیک کنند از بوى آن به هوش آید. پونه شاک در علاج تپش قلب مفید است.

فواید پونه در اندامان غذا:
پونه اسید معده را خنثی میکند و برای رفلاکس مفید است
هر پونه ‏اى و بویژه پونه کوهى بى‏ اشتهایى و ضعف معده را از بین ببرد. سکسکه را تسکین دهد. پونه که زداینده و بازکننده و نرم‏کننده مواد صفرایى و سودایى است، خودش و آب‏پزش در علاج یرقان مفید است. اگر بیمار یرقانى خود را با آب‏پز پونه کوهى شستشو دهد عرق کندو سود بیند. و اگر پونه را با انجیر خورند داروى استسقا است. پونه کوهى اشتهاى خوراک را زیاد کند. در آب جوشیده‏ اش علاج استسقا است. پونه غلیجن دل بهم خوردن را چاره است. پونه غلیجن را با مرهم موم و روغن گل بر سپرز نهند سپرز را لاغر کند. پونه شاک هم همین کار را مى ‏کند و در علاج تپش معده (التهاب) و افسردگى و دل بهم خوردن بسیار سودمند است.

فواید پونه در اندامان راننده:
آب‏پز پونه بول را ریزش دهد. از پیچش و درد روده و قى و اسهال شدید مفید است. پونه را بکوبند یا بپزند و با عسل بخورند بچه را در زهدان مى‏ کشد. حیض را راه اندازد، شاید بلغم را استفراغ دهد. بعضى گویند پونه و بویژه پونه کوهى شهوت را قطع کند و خوابهاى جنسى را از بین ببرد. پونه بیابانى مسهل ملایم است، بنفع زهدان است، کرم و بویژه کرمهاى ریز را مى ‏کشد. از پونه بیابانى و کوهى که شاید از پونه بیابانى نوع ویژه‏اى باشد هجده قیراط را با گلاب قند (جلاب) خورند مراره سودا را بیرون ریزد. و اگر چنین شربتى را با سرکه و کمى سیکى بیامیزند قوى‏ تر شود. و در این زمینه بهتر آن مى‏ بینم که پونه را خرد کنند و بسایند و سائیده را بر سرکه مخلوط با آب و نمک بپاشند و بخورند.

عقیده بر این است که پونه غلیجن خلط سودایى را از راه شاش بیرون ریزد. پونه بیابانى در همه این کنشها کارى است.
فواید پونه در تبها:
بیمار تب و لرز اگر آب‏پز پونه خورد، یا پونه را در روغن بپزد و از آن روغن بر تن مالد بسیار نفع بیند.

خواص گیاه پونه

زهرها: خوردن و ضماد گذاشتن پونه پادزهر حشرات است.
ضمادش تقریبا کار داغ‏ گذارى را انجام مى‏ دهد. کسى که سم خورده اگر پونه را با شراب بخورد سم را از کار اندازد. دود کردن برگ پونه حشرات را مى ‏گریزاند. گستردن برگش نیز دشمن حشرات موذى است.
پونه بیابانى داروى نیش کژدم است. در آب جوشیده پونه کوهى را بخورند پادزهر دندان درندگان است.

توصیه های بوعلی باب سلامتی در مورد مصرف پونه
جهت درمان رفلاکس معده و سوزش سردل یک فنجان کوچک عرق پونه بنوشید
جهت درمان سرفه و گلو درد عرق پونه را با عسل مخلوط کرده و روزی سه بار در آب جوش حل کرده و میل شود

منبع:
کتاب قانون بوعلی سینا

پونه از دیدگاه ابن سینا

ابوعلی سینا حکیم بزرگ ایرانی و به استناد مطالب جلد دوم کتاب قانون،با برشمردن خواص پونه می گوید که پونه ،گوهری لطیف دارد و پونه ی کوهی از پونه ی جویباری قوی تر می باشد. در این مطلب خواص پونه را برای شما بازگو می کنیم.

خواص پونه از نظر صب سنتی

خواص پونه از زبان ابن سینا

تندی و تلخی که پونه دارد بسیار نرم کننده است و بویژه پونه کوهی در نرمش دادن موثرتر از نوع جویباری می باشد.خون را به سمت پوست میکشد و قرحه آور (تحلیل برنده رطوبت های واقع در میان اجزای پوست) است. خوردن پونه به تنهایی،معرق و بسیار گرمی بخش است. مواد را از اعماق بدن جذب می کند. تکه کننده و خشکاننده و گرم کننده است.

  • پونه ی تنها و به خصوص اگر با انجیر خورده شود، سینه را از خلط های غلیظ و لزج پاک میکند.
  • هر پونه ای و بویژه پونه ی کوهی، بی اشتهایی و ضعف معده را از بین می برد و سکسکه را تسکین می دهد.
  • بیماری که تب و لرز دارد ،اگر آب پز پونه را بخورد ،یا پونه را در روغن بپزد و از آن روغن بر تن بمالد بسیار نفع می بیند.
  • آب پز پونه برای پیچش و درد روده و قی و اسهال شدید مفید است.

خواص پونه

برگ‏ ها و گل‏ های پونه و همچنین ساقه‏ های آن می توانند جایگزین مناسبی برای بسیاری از آنتی بیوتیک‏ ها باشند. این گیاه همچنین بادشکن، معرق، مدر و محرک نیز می‏ باشد.

از دم کرده‏ ی این گیاه برای درمان سرماخوردگی، زکام، سردردها، مشکلات گوارشی، کم کردن تب خفیف، تسکین گلودرد و برای بهبود نفخ شکم، حالت تهوع، دردهای قاعدگی و بی ‏خوابی استفاده می شود.

نوع مصرف :

دم کرده ی پونه از ترکیب یک لیوان آب جوش با 2 گرم برگ خشک شده‏ ی پونه که به مدت 5 تا 10 دقیقه دم کشیده و صاف شده حاصل می ‏شود.

این دم کرده به طور معمول 2 تا 3 فنجان در روز استفاده می ‏شود و محدودیتی در طول درمان وجود ندارد.